библиографияи миллӣ

Саодати як олим ин осори абадзиндаи ӯст

 150 сол пеш дар чунин рӯзе (15 ноябр) Василий Владимирович Бартолд-шарқшиноси маъруф ва муаллифи бештар аз чаҳорсад таълифоти имлӣ дида ба олам кушод ва 89 сол пеш дида аз олам барбаст. Замоне ин олами пуршӯрро тарк кард, ки 61 сол дошт. Барои олиме чун ӯ 61 соли умри басо кутоҳест. Вале пеши аҷал чора чист? Ҳеч! Аммо ин умри ктоҳ ҳам барояш саршор аз саодат буд: саодати анҷоми беҳтарин пажӯҳишҳое, ки ҳатто имрӯзиён ҳам онро меомӯзанд ва истифода 

Донишҳои донишманд

 Таърихи адабиёти форсӣ афродеро зиёд медонад, ки бо ном ё тахаллуси Дониш шеър гуфтаанд, достон навиштаанд, қасидаву ғазалу рубоӣ сурудаанд ва ё беҳтарин пажӯҳишҳои илмиро дар риштаҳои гуногун анҷом додаанд. Маъруфтарини онҳо Аҳмад Махдуми Дониш аст, ки назар ба дигарон дар бораи ӯ бештар медонем. Вале ҳоло сухан дар бораи Донишҳои дигар хоҳад рафт...

 Дониш Мирзо Тақихон

Аз Абдурраҳмони Ҷомӣ дар Китобхонаи миллӣ чӣ метавон хонд?

 Сухан аз Абдурраҳмони Ҷомӣ аст. Аз таваллудаш 605 ва аз вафоташ 527 сол сипарӣ шуд. Турбати покаш дар шаҳри Ҳирот аст ва ҳамоно зиёратгоҳи аҳли илму ирфон, иродатмандони шеъру достон, уламои тариқат аст. Муаллифи бузургтарин шаҳкорҳо дар адабиёт, олими маъруф ва яке аз шайхони муътабари замони худ буд.

 Ҷомӣ Нуриддин Абдурраҳмон ибни Низомуддин Аҳмад ибни Шамсуддин Муҳаммад (7.11.1414, деҳаи Харгарди

 

Муҳаққиқи романҳои тоҷикӣ шастсола шуд

​ Шамсиддини Солеҳ аз ҷумлаи муҳаққиқони пуркори тоҷик аст, ки бештар дар бораи жанри адабии роман корҳои арзишманду мондагори пажӯҳишӣ анҷом додааст. Доктори илмҳои филологӣ, профессор Шамсиддини Солеҳ  7-уми ноябри соли 1959 дар деҳаи Ғағзаи ноҳияи Панҷакат ба дунё омадааст. Фориғуттаҳсили (1984) факултаи филологияи УДТ (ҳоло ДМТ) аст.

Солҳои 1984 -1991 дар рўзномаи «Ҳақиқат»-и ноҳияи Ленин (ҳоло «Насими  айём»-и н. Рўдакӣ) кор карда, 1992-1995 дар аспирантураи АИ Тоҷикистон хондааст. Фаъолияти минбаъдааш дар Пажўҳишгоҳи забон ва адабиёти ба номи Рўдакии АИ Тоҷикистон гузаштааст,

Мадиброҳим Норматов – як чеҳраи саршиноси илми забоншиносӣ аз олам даргузашт

​ Равони устод Мадиброҳим Норматов-яке аз забоншиносони маъруфи кишвар субҳи имрӯз ба раҳмати Ҳақ пайваст. Устод Мадиброҳим Норматов моҳи феврали соли гузашта 80-ро пур карда буд. Бо он ки бознишаста буд, устод ҳамоно ба шогирдон дарси забон меомӯхт ва бастагонаш мегӯянд ҳатто рӯзе қабл ҳам Донишгоҳ рафта буд.

 Норматов Мадиброҳим 1 – уми феврали соли 1938 дар ноҳияи Ашт дар оилаи коргар ба дунё омадааст. Забоншинос, номзади илми  Зфилология (1968), дотсент (1968), Корманди шоистаи Тоҷикистон (1997). Хатмкардаи ДДТ (ҳоло ДМТ) ва аспирантураи он (1966). 

 

Адабиётшиноси маъруф Валӣ Самад дар синни 83-солагӣ моро тарк кард

 Валӣ Самад-донишманди маъруф, пажӯҳишгари тавоно ва адабиётшиноси борикназар баъд аз зуҳри дирӯз дар манзилаш воқеъ дар шаҳри Душанбе баъди бемории тӯлонӣ аз олам даргузашт. Ҷанозаи марҳум имрӯз ба хок супурда шуд. Валӣ Самад муаллифи 15 рисола ва 350 мақола дойир ба таърих ва паҳлуҳои гуногуни равобити адабии халқи тоҷик бо халқҳои русу озар, гурҷию арманӣ, туркману тотору ӯзбек мебошад. Даргузашти Валӣ Самад бидуни шак як талафоти гароне барои илм ва пажӯҳиши тоҷик аст.

Страницы