Кӯдакон ва наврасон

Сабзавот дар маҳфили “Дастони моҳир”

Сабзавот ин ҳамаи он чи ки мо дар заминҳои лалмиву обӣ онро мекорем ва аз он хосилеро ба даст меорем то ки аҳволамон ба бадӣ наравад.  Имрӯзҳо бозорҳои мо пур аз сабзавоти тару тозаи мебошад, ки ҳар яки мо аз он истеъмол мекунем.

Сабзӣ (бехӣ, зардак, газ)-ро дар ҳама чо мепарваранд. Ватани сабзӣ соҳилҳои баҳри Миёназамин мебошад. Сабзиро 4 ҳазор сол пеш аз ин парвариш ва истеъмол мекарданд. Дар мамлакати мо аз ин

Таърихи адабиёти ҷаҳон. Зиё Қоризода (1922 - 1989)

Зиё Қоризода аз шоирони маъруфи Афғонистон маҳсуб шуда, соли 1922 дар Кобул таваллуд ёфтааст. Падари шоир, ки марди босаводу бофарҳанг буд, барои таълими фарзанди худ тамоми шароитҳои мавҷударо фароҳам меоварад, то ки ў шахси ҳунарманду босавод ба воя расад. Бар замми ин падар мекўшад, ки Зиё баробари омўхтани илмҳои замонааш ба аз худ кардани шеър ва навохтани асбобҳои мусиқӣ низ балад гардид. Зиё Қоризода мактаби «Наҷот»-ро бо баҳои хубу аъло ба 

Бахшҳое аз “Намунаи адабиёти тоҷик”-и устод Садриддин Айнӣ.Шайх Наҷмуддин Куброи Хоразмӣ

Вафоташ дар санаи 618 дар фитнаи чингизӣ.

(Аз рўи тартиб бояд ашъори шайх дар рақами 23 баён меёфт. Азбаски дар мавридаш ҷомеъро фаромўшӣ рўй дода, ночор дар ин ҷо зикр ёфт.)

                                                           Аз «Оташкада»

   Қитъа               

Маҳфили “Ҳамешабаҳор” дар шаҳри Кӯлоб. Шоҳҷоиза насиби хонандаи синфи 9 шуд

​Дар боғи Мирсаид Сайид Ҳамадонии шаҳри Кўлоб  маҳфили «Ҳамешабаҳор» –и Муассисаи давлатии Китобхонаи миллии Тоҷикистон бо сарпарастии шоир Ниҳонӣ баргузор гашт. Маҳфил дар боғи чароғоншудаи дилрабо бо иштироки зиёди алоқамандони шеър доир шуд. Роҳбарии маҳфилро шоир Хайрандеш ва Умарҷони Эмомалӣ ба ўҳда доштанд.

 Маҳфил чун ҳамеша хотирмону ҷолиб гузашт ва  

МУАРРИФИИ КИТОБ: Неъмат Файзӣ. Шикори охирин

Неъмат Файзӣ, ки беш аз 60 сол умр дорад, аз соли 1979, баъди хатми факултети филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон (алҳол ДМТ) солҳои зиёде ба толибилмони деҳаи Қалъаи Дўсти ноҳияи Деваштич дарс медиҳад. Дар нахустин китоби ў се ҳикоя, таронаҳо ва пораҳо аз хотирот гирд оварда шудаанд, ки аз истеъдоди то ҳол кашфшудаи муаллиф дарак медиҳанд.

Неъмат Файзӣ (Файзиев Неъмат Сангинович) 10.10.1956 дар деҳаи Қалъаи Дўсти ноҳияи Ғончӣ (ҳоло Деваштич) ба дунё омадааст.  

Бахшҳое аз “Намунаи адабиёти тоҷик”-и устод Садриддин Айнӣ. Бисотии Самарқандӣ

Шогирд ва муосири Исмати Бухороӣ ва маддоҳи Султон Халил аст.

                                 (Аз Давлатшоҳӣ)

            Ман зи бахти шўри худ бирёнам, эй пистадаҳон,

            То ба гирди шаккари ту раста мегардад набот.

            Ташналаб дар Карбалои ҳаҷр мемирам, аҷаб,  

Страницы