адабиёт доир ба фарҳанг

Намоишнома яке аз шаклҳои душвортарини адабиёт

 Ҳар як намоишнома вобаста ба мавзӯву жанри худ таҷассуми хоси саҳнавиро талаб мекунад. Ҳалли саҳнавии намоишномаҳои классикӣ нисбат ба намоишномаҳои замонавӣ фарқ мекунанд. Драматургони машҳури тоҷик Мирсаид Миршакар «Қишлоқи тиллоӣ», Ҷумъа Қудус «Мардҳо намегирянд», Ҷалол Икромӣ «Духтари ноком», Меҳмон Бахти «Чашмони интизор», Ҳамдам А. «Писари ватан», Ғуломова С. «Ҳодисаи нангин», Ашур Ф. «Ҳасани аробакаш», Аҳмад С. «Исёни

Шеърҳои устод Лоиқ дар қироати муаллиф

   Дар бойгонии Шуъбаи адабиёт доир ба фарҳанг ва ҳунари Китобхонаи миллӣ садҳо наворҳои аудио ва видео метавон пайдо кард, ки аз нухбагони фарҳангу ҳунар боқӣ монда. Дар мақолае бо номи “Бойгонии электронии мусикӣ ва адабиёт дар Китобхонаи миллӣ” (http://www.kmt.tj/boygonii-elektronii-musiki-va-adabiyot-dar-kitobhonai-milli)  чанд лаҳза пештар дар ин бора  муфассал нақл кардем. Ва ҳоло чун мушт намунаи хирвор чанд шеъри шоири ззиндаёд устод Лоиқ Шералиро дар қироати муаллиф меорем.

Бойгонии электронии мусикӣ ва адабиёт дар Китобхонаи миллӣ

 Ҳифзи мероси фарҳангӣ боарзиштарин мероси ҳар миллат аст. Кишварҳои пурқудрат барои нигаҳдорӣ ва рушди мунтазами соҳаи фарҳанг ва ҳунар хеле зиёд таваҷҷуҳ доранд. Бахусус дар Китобхонаҳои машҳури кишварҳои Осиёву Аврупо назар меафканем аз ганҷинаи пурғановати миллатҳои гуногун баҳра мегирем. Ногуфта намонад, ки санъати мусиқӣ ва рассомӣ ҳунарест, ки барои дарки мазмуни онҳо донистани забон муҳим нест. Зеро он ба гӯшу чашму дил таъсир гузошта эҳсоси хушбиниву 

Борбад асосгузори санъати «Шашмақом»

 «Шашмақом» дурдонаи беназирест, ки аз каъри асрҳои куҳан то ба рўзгори мо расидааст. Он дар худ дастовардҳои беҳтарин хиради шеъру мусиқии халқро таҷассум намудааст ва ҷоиз аст, ки онро қомуси халқ номем. Ҷиҳати муайянкунандаи инкишофи мусиқии тоҷик дар он ба назар мерасад, ки вай ба анъанаҳои бузурги халқӣ, ки то замони мо ба шарофати асари оламшумули мусиқии халқӣ – Шашмақом омада расидааст, такя мекунад. Оҳангҳои пурҷозиба ва суруду таронаҳои

Ёде аз Гурминҷ Завқибеков дар остонаи 90-умин солгарди умраш

 Имрӯз ҳунарманди варзида ва яке аз чеҳраҳои шинохтаи театр ва синемои кишвар, Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон, дорандаи ҷоизаи давлатии ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ Гурминҷ Завқибеков ба синни мубораки 90 қадам мегузошт. Дардо аламо, ки ҳамин гуна як ҳунарманди нотакрор ва борикназар умри тӯлонӣ надид ва имрӯз дар байни мо нест. Шоиста аст ҳоло бо чанд ҷумла аз ӯ ёд кунем.

Деҳаи зебоманзари Шучанди ноҳияи Рўшон, ки Гурминҷ соли 1929 

Китоб беҳтарин ёри танҳоӣ...

  Яке аз неъматҳои бузурги ин дунё китоб аст, ки бо фоидабахшиҳои он метавон ниҳоли ақлро сабзонид ва аз он ғаниматҳои зиёдеро бардошт. Китоб сарчашмаи илму дониш буда, моро ба ҷаҳону олами ҳастӣ ошно месозад. Китоб дӯстест, ки аз ҳамнишинӣ тарк ва ҳазар намекунад. Рафиқест бе малол ва муомилаест, ки фиреб намедиҳад. Китоб чизест, ки ҳар қадар назар кунӣ, малакаат зиёду табъат шод ва забонат кушода мешавад.

Страницы