Ахтарони кинои тоҷик

​  Кист нахустин ҳунарпешае, ки симои зани тоҷикро дар экран иҷро кардааст? Киро аввалин бонуи ҳунари тоҷик дар синамо мешуморанд? 90 сол пеш коргардони маъруфи кинои тоҷику ўзбек Комил Ёрматов филми бадеии «Муҳоҷир»-ро таҳия карданӣ шуда, барои иҷрои нақши Майрам ҳунарпешаи Театри драмаи ба номи Лоҳутӣ София Тўйбоеваро даъват мекунад.  

  Моҳи апрели соли 1934, дар кинотеатри «Комсомол»-и шаҳри Душанбе  нахустнамоиши филми «Муҳоҷир» барпо гардид. «Ман худамро хушбахт меҳисобидам, зеро дар кинои тоҷик чун нахустин ҳунарпешаи кино баромад кардам»- ба ёд оварда буд, актрисаи шинохта.

ТАФРЕҲ. Ғазали хубе аз Фарзона

     САЛАВОТИ ШУКР

(Ба ҳар касе, ки худро ба эъдом ҳукм карда)

Ба наҷоти ту, илоҳо, малаке расида бошад,

Саҳаре, ки нав дамида, ба ту ҳам дамида бошад.

Шафақи ҳазордастон зи фарози боғу бӯстон

Дуюмин ҳафтаи бе Валиҷон ...

​  Дуюмин ҳафтаи бе Валиҷон ҳам аз ним гузашт. Ёдаш ба хайр! Чанд рӯзи дигар натавонист зинда бошад, то рӯзи матбуотро ҳам бо ҳамқаламонаш таҷлил кунад ва ин аввалин ҷашни матбуоти тоҷик аст, ки бе ӯ мегузарад. Ин рӯз бароят муборак, дӯстӣ азиз ва ҳамқалами меҳрубон!

 Валиҷон бори сангини зиндагиро бо ними тан мекашид, азиятбор буд кашидани ин бори сангин. Аммо чӣ бояд мекард?

 50 сол ҳам назист, дар олам намонд, ки соли оянда ба умраш ним аср пур шавад. Шитобид ба дидори Холиқаш.

Умре ҳамин зиндагӣ дошт: хаставу беҳол, вале бо рӯҳи шикастнопазир. Ман боре ҳам аз зиндагӣ шикваи ӯро нашунидам. Мардонавор ба фишорҳои зиндагӣ тоб овард, мушкилиҳоро чун 

Шоир, олим, рӯзноманигор

 Ашъораш муттасил дар рўзномаву маҷалаҳои ҷумҳуриявию умумииттифоқию хориҷӣ ва маҷмўаҳои шеърии «Аз пушти борон» (1989), «Сапедасори булўр» (1991), «Фарёдҳо бар ёдҳо» (1994), «Балоғати нур»(1995),«Шикастанҳо….Набастанҳо»(1996), «Шамими бодаву бод»(1997), «Шабу шабобу шароб»(1998),«Оли Сомоно, муборак соли Сомонӣ (1999), «Хокистари ҳубоб» (2000), «Дар гуҳарбори садаф (2002) мунташир гардидаанд. 

Суханронии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба муносибати Рӯзи модар

​ ТАЪКИД: Мо мардумро дар давоми қариб сӣ сол гурусна нагузоштем. Наход, ки дар шароити осоишта ба гуруснагӣ ва азият кашидани халқамон роҳ диҳем? Ба тамоми мардуми шарифи Тоҷикистон, аз ҷумла шумо, ҳозирини гиромӣ муроҷиат мекунам, ки ба ҷойи бовар кардан ба ҳар гуна шахсони ҳангоматалаб ва харидории миқдори зиёди маҳсулоти хӯрокӣ ба қоидаҳои беҳдошти шахсӣ, тозагӣ ва озода нигоҳ доштани 

Баски ӯ андар миёни ормонҳои бузурги хеш оламгир буд...

 74 сол аз зодрӯзи рӯзноманигори маъруф ва яке аз беҳтарин суратгирони кишвар Муҳиддин Олимпур сипарӣ шуд. Ва аз марги фоҷеавии ин марди донишманд ҳам 25 сол гузашт. Биступанҷ соле, ки Олимпур бо мо нест ва моро лозим омад ин ҳама солҳо дардҳову ғуссаҳои бе ӯ буданро ҳам таҳаммул кунем. Аз даст додани мардони фозиле чун Олимпур талафоти гаронест барои миллат.

Страницы