ПАЖӮҲИШ: Кай ва чанд китоб бояд хонд?

Абӯалӣ ибни Сино роҷеъ ба истифодаи китобхонаи дарбории дарбори Сомониён дар «Рисолаи саргузашт»-аш ривоят кардааст: «Пас чун дохил гаштам, чандин хона дидам, дар ҳар хона чандин сандуқ, болои якдигар чида. Як хона кутуби адабиёт ва шеър, дигар фикҳ, дигари кутуби ҳадис ва ҳамчунин, ҳар илмеро хонае ҷудогона буд. Пас, феҳристи кутиби кудаморо ба назар даровардам ва он чи аз онҳо мехостам бардоштам ва бисёр китоб 

Моҳи августи соли 2020

1-уми август

60-солагии зодрӯзи Шодӣ Бобоев (1960), адабиётшинос, шоир.

140-солагии зодрӯзи Пётр Ваулин (1880-1945), меъмор.

85-солагии зодрӯзи Наим Латифов (1935-2011), коргардони ТВ, Ходими шоистаи ҳунари  

Бахшҳое аз “Намунаи адабиёти тоҷик”-и устод Садриддин Айнӣ. Барди Чочӣ, Шошӣ – Тошкандӣ (вафот - 745)

Аз  «Шаҳри қасоиди Бадри Чоч», ки Ғиёсуддин ибни Ҷалолуддин – соҳиби «Ғиёсу-у-луғот» дар санаи 1256 ҳиҷрӣ ба таълифаш шурўъ карда, дар соли 1257 тамом кардааст ва дар соли 1895  мелодӣ – 1316 ҳиҷрӣ бори дувум дар Ҳиндустон табъ ёфтааст, интихоб карда шуд.

Ғазали қасамия

Ба ду чашми ту, ки мастони харобанд имрўз, 

Истифодаи нав­гони­­ҳои технологияи муо­сир дар китобхонаҳои Тоҷикистон

Ташаккули ҷомеаи муосири иттилоотӣ бе истифодаи захи­раҳои иттилоотӣ дар намуди электронӣ амалинашаванда аст. Ба шакли электронӣ гузаронидан ва дар системаи умумӣ гирд овар­дани захираи иттилоотӣ мақоми хос касб менамояд, дар ин ҳолат дараҷаи истеҳсол, ҳифз, ташкил ва пахши иттилооти гуногун (матн, аудио, видео ва ғайра) ба сифати комилан нав иҷро мегардад, вусъати нисбатан васеъ ва истифодаи 

Барои гузаронидани Озмуни ҷумҳуриявии “Фурӯғи субҳи доноӣ китоб аст” дар Китобхонаи миллии Тоҷикистон толори махсус боз шуд

 Ҷиҳати дар сатҳи зарури баргузор намудани Озмуни ҷумҳуриявии “Фурӯғи субҳи доноӣ китоб аст”, ки ба ифтихори ҷашни 30-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳти сарпарастии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон миёни қишрҳои гуногуни 

Бахшҳое аз “Намунаи адабиёти тоҷик”-и устод Садриддин Айнӣ. Ҷунайдуллоҳ-Махмуд Ҳозиқи Ҳиротӣ

Дар аҳди амир Ҳайдар (баъд аз соли 1216 ҳиҷрӣ) ба Бухоро омада, баъд аз чанд гоҳ ба Хўқанд, ба хидмати Умархон шитофта. Дар муноқашаҳои Бухорову Ҳўқанд аз забони Умархон ба амир Ҳайдар ин байтро навишта:

Фард

Сазад, ки шоҳи Бухоро мутеъи ман гардад, 

Страницы