Бист соли рушди илмҳои табиӣ ва дақиқ: Довудӣ

​Довудӣ (Dendranthema; аз юнони Dendron -  дарахт  ва anthemus- гул), ҷинси гулҳои маъруф. Тибқи таснифоти биологӣ мансуб ба оилаи мураккабгулҳост. Довудӣ бўи хосса дорад. Пояаш рост, сершоха, то 1,5 м қад мекашад. Баргаш сабзи сиёҳтоб, чокҳои амиқ дорад (баъзан бечок аст). Гулаш забоншакли зард, сафед, гулобӣ; гултўдааш (дар як поя то 20 адад) сабадак буда, дар нўги шохчаҳо ҷойгир аст. Довудӣ рустании рўшноидўст буда, аз қаламча афзоиш меёбад. Вобаста ба муҳити 

Таърихи адабиёти ҷаҳон. Зиё Қоризода (1922 - 1989)

Зиё Қоризода аз шоирони маъруфи Афғонистон маҳсуб шуда, соли 1922 дар Кобул таваллуд ёфтааст. Падари шоир, ки марди босаводу бофарҳанг буд, барои таълими фарзанди худ тамоми шароитҳои мавҷударо фароҳам меоварад, то ки ў шахси ҳунарманду босавод ба воя расад. Бар замми ин падар мекўшад, ки Зиё баробари омўхтани илмҳои замонааш ба аз худ кардани шеър ва навохтани асбобҳои мусиқӣ низ балад гардид. Зиё Қоризода мактаби «Наҷот»-ро бо баҳои хубу аъло ба 

Бахшҳое аз “Намунаи адабиёти тоҷик”-и устод Садриддин Айнӣ.Шайх Наҷмуддин Куброи Хоразмӣ

Вафоташ дар санаи 618 дар фитнаи чингизӣ.

(Аз рўи тартиб бояд ашъори шайх дар рақами 23 баён меёфт. Азбаски дар мавридаш ҷомеъро фаромўшӣ рўй дода, ночор дар ин ҷо зикр ёфт.)

                                                           Аз «Оташкада»

   Қитъа               

Чопи китоб аз замони Бостон то ба имрӯз. Китобҳои пергаментӣ

«Авасто» китоби муқаддаси зардуштиён аст. Вай дар ибтидо чун маҷмўаи шифоҳӣ  шинохта мешуд. Китоби «Авасто» дар осори вазъҳои пайғамбари зардуштиён Зардушт (солҳои 628-551 то мелод) ба вуҷуд омада буд ва замони ҳахоманишиҳо ба хаттӣ мехӣ навишта шуд. Пеш аз ҳуҷуми Искандари Мақдунӣ (334 то мелод), мегўянд, ки барои навиштани он гўё пўсти 1200 

Маҳфили “Ҳамешабаҳор” дар шаҳри Кӯлоб. Шоҳҷоиза насиби хонандаи синфи 9 шуд

​Дар боғи Мирсаид Сайид Ҳамадонии шаҳри Кўлоб  маҳфили «Ҳамешабаҳор» –и Муассисаи давлатии Китобхонаи миллии Тоҷикистон бо сарпарастии шоир Ниҳонӣ баргузор гашт. Маҳфил дар боғи чароғоншудаи дилрабо бо иштироки зиёди алоқамандони шеър доир шуд. Роҳбарии маҳфилро шоир Хайрандеш ва Умарҷони Эмомалӣ ба ўҳда доштанд.

 Маҳфил чун ҳамеша хотирмону ҷолиб гузашт ва  

МУАРРИФИИ КИТОБ: Неъмат Файзӣ. Шикори охирин

Неъмат Файзӣ, ки беш аз 60 сол умр дорад, аз соли 1979, баъди хатми факултети филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон (алҳол ДМТ) солҳои зиёде ба толибилмони деҳаи Қалъаи Дўсти ноҳияи Деваштич дарс медиҳад. Дар нахустин китоби ў се ҳикоя, таронаҳо ва пораҳо аз хотирот гирд оварда шудаанд, ки аз истеъдоди то ҳол кашфшудаи муаллиф дарак медиҳанд.

Неъмат Файзӣ (Файзиев Неъмат Сангинович) 10.10.1956 дар деҳаи Қалъаи Дўсти ноҳияи Ғончӣ (ҳоло Деваштич) ба дунё омадааст.  

Страницы