февраля 2018

Таҷлили рӯзи ҷаҳонии «Эҳдои китоб»: Дар Китобхонаи миллӣ ба атфол китоб тақдим карданд

Дуюмин сол аст, ки Китобхонаи миллии Тоҷикистон Рӯзи ҷаҳонии “Эҳдои китоб”-ро таҷлил мекунад. Чун соле пеш субҳи имрӯз низ Шӯъбаи кӯдакон ва наврасон ба хонандагони хурдсолаш китоб туҳфа намуд.

Хонандагони толори хониши кӯдакон ва наврасон аввал дар бораи ин ҷашнвораи ҷаҳонӣ маълумот гиифтанд. Сипас, бо хоҳиши кормандони Шуъба дар бораи китоб шеъру байтҳо хонданд.

Мо аз Худоем ва сӯи Ӯ бозмегардем

Роҳбарият ва кормандони Муассисаи давлатии Китобхонаи миллии Тоҷикистон аз даргузашти нобаҳангом ва бармаҳали мутахассиси пешбари шуъбаи феҳристнигорӣ

МАҶИДОВА ГУЛЧЕҲРА АЗИЗОВНА

андуҳгин буда, барояш аз даргоҳи Худованди Маннон Фирдавси барин ва ба бозмондагонаш сабри ҷамил хоҳон аст.

80 соли Мадиброҳим Норматов –забоншиноси маъруфи кишвар

Имсол яке аз забоншиносони барҷастаи кишвар Мадиброҳим Норматов ба синни мубораки 80 қадам гузошт. Сар аз аввали моҳи ҷорӣ ба ифтихори зодрӯзи устод дар шабакаҳои иҷтимоӣ даҳҳо мақолаҳо ва садҳо табрикоти шогирдон аз гӯшаву канори кишвар интишор ёфтанд. Ин маҳбубияти як устод ва қадршиносии шогирдон буд.

Норматов Мадиброҳим 1 – уми феврали соли 1938 дар ноҳияи Ашт дар оилаи коргар ба дунё омадааст. Забоншинос, номзади илми  Зфилология (1968), дотсент (1968), Корманди шоистаи Тоҷикистон (1997). Хатмкардаи ДДТ (ҳоло ДМТ) ва аспирантураи он (1966). 

Мадиброҳим Норматов соли 1960 Донишгоҳи давлатии Тоҷикистонро

Соли рушди сайёҳиву Қалъаи Ҳисор

Атрофи пайдоиши қалъаи Ҳисори Шодмон дар миёни мардуми атрофи қалъа ақидаҳо гуногунанд. Дар ин миён бештар ақидаи ровиёни ахбор ва ноқилони хушгуфтор асосноктар аст, ки онро Таҳмураси Девбанд бунёд гузоштааст. Бештари сарчашмаҳо низ бунёди қалъаро махсусан дар аҳди подшоҳии Таҳмурас ишора мекунанд, ки Ҳаким Фирдавсӣ дар «Шоҳнома»-и безаволаш аҳди шоҳаншоҳии Таҳмурасро хуб иникос намудааст.
Ин қалъа дар сари Роҳи Абрешим асрҳои аср чун

Соли рушди сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ: КУЛОЛӢ

Кулолӣ аз ҳунарҳои суннатии маъруфи тоҷикон мебошад, ки ба истеҳсоли маснуоти гилӣ марбут аст. Пешаи кулолӣ дар гузашта бештар дар шаҳрҳои калон рушд ёфта, маҳсулоти сохтаи онҳо нисбатан босифат, хушнамуд ва зебо буданд. Дар деҳот зарфсозӣ ё кулолӣ, бештар ба зиммаи занҳо буд. Онҳо аз гилҳои маҳаллӣ бидуни дастгоҳ зарфҳо сохта, дар ҷойи соя хушконида, дар оташдонҳои наздиҳавлигӣ мепӯхтанд. Барои сўзишворӣ, одатан, порўи чорпои хонагӣ истифода мешуд.

Соли рушди сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ: ЧИТГАРӢ

Читгарӣ усули истеҳсоли чити нақшдор аст. Санъати Читгарӣ дар гузашта дар якчанд шаҳри тоҷикнишини Осиёи Марказӣ аз ҷумла, дар Хуҷанду Самарқанд, Бухорову Истаравшан, Ҳисор (Қаратоғ) ва ғайра маъмул буд. Чит матои сабуки бофтаест, ки тору пуди он аз риштаҳои пахтагин иборат аст. Матои чит ду навъ дорад: якранг ва гулдор. Аз чит курта, шалвор, ҷома, кӯрпа, кӯрпача, парда, чодар ва ғайра медӯзанд.
Читгарон мувофиқи дархосту фармоиши харидорон

Хатми дуввимин давраи омӯзишии Таснифоти даҳгонаи универсиалӣ

Имрўз сивучор нафар кормандони Китобхонаи миллӣ, ки ахиран давраи омўзиши “Таснифоти даҳгонаи универсиалӣ”-ро  хатм карда буданд, соҳиби сертификатҳо шуданд.

Дар Маркази такмили ихтисоси Китобхонаи миллӣ боз як давраи омўзиши донишҳои Таснифоти даҳгонаи унверсиалӣ ба анҷом расид. Тўли се моҳ кормандон оиди фанни ТДУ маълумот оиди муайянкунандаҳо ва шуъбаҳои таснифоти

Ҷавонон ва бархўрди қудратҳо

Китоби рўзноманигор, таҳлилгари масоили сиёсию фарҳангӣ Муҳаммадиқбол Атозода бо номи «Ҷавонон ва бархўрди қудратҳо» ба нашр расид. Китоб аз маҷмуи мақолаҳои муаллиф, ки дар матбуоти даврии солҳои охир ба нашр расидаанд, иборат буда, зери таҳрири таҳлилгари масоили сиёсӣ, номзади илмҳои филологӣ Абдуѓафори Камол ба нашр расидааст. Маврид ба зикр аст, ки рўзноманигор Баҳодур Бўриев низ бо машваратҳои худ дар нашри китоб саҳми арзандаи худро гузоштааст.

Муҳаммадиқбол Атозода дар ин китоб масоили сиёсӣ, амниятӣ ва иҷтимоию фарҳангии ҷаҳон ва Тоҷикистонро дар раванди ҷаҳонишавӣ, бархўрди фарҳангҳо ба риштаи таҳлилу баррасӣ кашида бо факту

Шуъбаи робитаҳои байналмилалӣ дар Соли рушди сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ

Шуъбаи робитаҳои байналмилалӣ яке аз шуъбаҳои асосии Китобхонаи миллии Тоҷикистон ба ҳисоб меравад. Яке аз самтҳои асосии фаъолияти  шуъба ин гузаронидани чорабиниҳои дар сатҳи байналмилалӣ буда ва қабули меҳмонон аз хориҷи кишвар мебошад. Маҳз ҳамин буд, ки тўли панҷ моҳи охир шуъба як қатор чорабиниҳои сатҳи байналмилалиро гузаронид. Яке аз он  онҳо Нишасти IV-

Паёми Пешвои миллат- раҳнамо барои китобдорон

Соли дувум аст,ки Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар моҳи декабр, яъне поёни соли мелодӣ – манзур мегардад.

Дар оғози Паёми имсолаи худ Пешвои миллат аз хавфу хатарҳо ва печидагиҳои ҷаҳони муосир ёдрас шуда, иброз доштанд

Рўйе, ки нагардад зи касе, рўйи китоб аст...

Китоб як рукни муҳими тамаддуни башарӣ ва ҷузъи ҷудонопазири зиндагии инсон  аст. Аз ин ҷост, ки мардуми олам бо арзи эҳтиром ба ганҷинаи маънавии ниёгон китобҳоро дар хазинаҳои миллии хеш нигоҳдорӣ мекунанд, то ин ки наслҳои имрўза ва оянда аз онҳо барои рушду камолоти маънавии худ истифода баранд.

Эмомалӣ Раҳмон

Соиб, матлаб рўйи дил, аз кас, ки дар ин аҳд,
Рўйе, ки нагардад зи касе, рўйи китоб аст.

Соиби Табрезӣ

Неъмат Оташ: шоир, нависанда, дромнавис ва мутарҷим

Шоир, нависанда, пулистист, дромнавис ва мутарҷим... Неъмат Оташ дар ин ҳама муваффақ будааст: ҳам дар шеър ва ҳам дар насру, дрому тарҷума. Ашъораш миёни ҳаводоронаш аз маҳбубияти хос бархӯрдор аст.

Иттифоқи Нависандагон ин гуна муаррифӣ карда: