октября 2017

Дар маҳфили адабии “Равшандилон” навиштаҳои нави аъзои он баррасӣ шуд

Маҳфили навбатии “Равшандилон” бо таҳлили ҳикояи хуби аъзои маҳфил Ҳусейни Нурмуҳаммад шуруъ гардид. Муаллиф ҳикояи худро “Қадри нон” номидааст ва онро пурра дар маҳфил қироат кард. Тавре аз номаш пайдост, ҳикоя дар бораи нон ва заҳмати инсони донистани қадри он баҳс мекунад. Муаллиф кӯшидааст бо тасвири лаҳзаҳои хотирмон хонандаро водор кунад сари ин мафҳум андеша намояд.

“Умедворам китобҳоеро, ки дар ҷустуҷӯяшон ҳастам, ин ҷо пайдо мекунам...”

Ин як ҷумларо чун бардошт аз суҳбати се нафаре, ки ҳоло ба мутолиаи хонандагон пешкаш мекунем, иқтибос овардем. Ва ба гумони мо аксари касоне, ки ба Китобхонаи миллӣ меоянд, ҳамин орзу доранд. Яъне, пайдо кардани он чизе ки дар ҷустуҷӯяш ҳастанд. Бидуни шак, китобҳо қодиранд гумкардаҳои моро ба мо бозгардонанд ва ин гумгашта

«Айни шумо ҳастем, фақат каме қавитар». Арзи сипоси як хонанда ба роҳбарият ва кормнадони Китобхонаи миллӣ

Содда, мисли як вожа, мисли як нигоҳи бетафовути кудакӣ, ки бефикр баёнаш мекунем ва дущвортар аз он рў, ки наметавонем ба дарки комили он наздик шавем; маьюбӣ ё маълулӣ, нобиноӣ ё ношунавоӣ ва дигар...

Мафҳуми маъюбӣ,  ё  маълулӣ  ҳам  шакли  дигари  будан дар иҷтимоъ аст. Бештари ин нафарҳо дар ҷомеа талош мекунанд тафовутии хешро инкор кунанд. Аслан  вожаи  маъюб ё  маълул, ки  дар худ бори зиддиарзишӣ ва зиддифарҳангӣ дорад, на бояд ба шахсони имконияташон

Аз 22 то 28-уми октябри соли 2017


22-юми октябри соли 2017

  • 60-солагии зодрӯзи Азизхон Мирбобоев (1957), забоншинос.
  • 70-солагии зодрӯзи Беҳрон Меҳробов (1937-2014), дирижёр, Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон.
  • 95-солагии зодрӯзи Худойназар Давлатов (1922), пахтакор, Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ.

Аз 15-ум то 21-уми октябри соли 2017

15-уми октябри соли 2017

  • зодрӯзи Абдулфайз Дӯстов (1928-2009), собиқадо­ри кишоварзӣ, Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ.
  • зодрӯзи Баврак Ғафуров (1935-2009), доктори илми биологӣ, профессор.
  • зодрӯзи Галина Матешена (1942), забоншинос.
  • зодрӯзи Дилбар Қозиҷонова (1946), олимаи соҳаи   математика.

Саду ҳабдаҳ соли Нарзулло Бектош

Умри  Нарзулло Бектош басо кутоҳ будааст. Ҳамагӣ 38 сол зистааст. Вале дар ҳамин умри кутоҳ ҳам чанд асари мондагор таълиф кардаву гоҳе ба тарҷумонӣ ҳам машғул шудааст. Аз ҷумла, қиссаи машҳури Лев Толстой “Ҳоҷимурод” –ро бори аввал ӯ тарҷума кардааст. 

Бектош тахаллуси олим аст ва насаби Ҳайдарист. Вай соли  1900, дар оилаи косиб дар деҳаи Боғи

Саидалӣ Вализода-аз маъруфтаринҳо миёни шоирони халқии замони Тоҷикистони Шӯравӣ

Аз миёни шоирони мардумии замони Тоҷикистони сотсиалистӣ касе ба ҳадди Саидалӣ Вализода ва Юсуф Вафо миёни мардум маъруфият надоштанд. Шеърҳои равони иншошуда бо сабки халқӣ ба зудӣ аз бар мешуд. Ин буд, ки аксари ашъори онҳо аз даҳон ба даҳон мегузашт. Бахусус, шеъи “Ленин бародар раҳнамо”-и Вализода шуҳрати бештар дошт ва онро ҳатто ҳофизони маъруф ҳам месароиданд.

Саидалӣ Вализода шоир ва ҳофизи халқии тоҷик 10 октябри соли 1900 дар деҳаи Чуқураки ҳозира ноҳияи Восеъ таваллуд шудааст. Артисти

Истифодаи нав­гони­­ҳои технологияи муо­сир дар ки­тобхонаҳои Тоҷикистон

Ташаккули ҷомеаи муосири иттилоотӣ бе истифодаи захи­раҳои иттилоотӣ дар намуди электронӣ амалинашаванда аст. Ба шакли электронӣ гузаронидан ва дар системаи умумӣ гирд овар­дани захираи иттилоотӣ мақоми хос касб менамояд, дар ин ҳолат дараҷаи истеҳсол, ҳифз, ташкил ва пахши иттилооти гуногун (матн, аудио, видео ва ғайра) ба сифати комилан нав иҷро мегардад, вусъати нисбатан васеъ ва истифодаи босамараш таъмин хоҳад шуд.

Рӯзи тозакориҳо, рӯзи низофат

Имрӯз барои Китобхонаи миллӣ рӯзи поккориву низофат буд.

Аз сари субҳ кормандон гирду атрофи бинои китобхонаро тоза карданд, сабзаҳои хушкидаро аз ҳотаи он чиданд, ҷӯйборҳоро тоза намуданд.

Ба дарахтон об монданд, бехи гулҳоро нарм карданд. Хазони сари роҳу дохили ҳотаро тоза карданд.

Фарҳанг дар матбуоти ин ҳафтаи кишвар

Ҳафтаи ҷорӣ дар матбуоти кишвар силсилаи зиёди хабару мақолаҳои ҷолибу хонданӣ аз ҳаёти фарҳангии мамлакат интишор ёфтанд.

Ба истиқболи Рӯзи кинои тоҷик 16-уми октябр мақолаи доктори илми фалсафа, фарҳангшинос Саъдулло Раҳимов дар рӯзномаи “Ҷумҳурият” бо номи “Синамо ойинаи миллат аст” чоп шудааст. Муаллиф аз ҷумла менависад: “Синамо аз ҳунарҳоест, зодаи тамаддуни пешқадам.

Иржи Бечка – тоҷикшиноси барҷаста, муҳаққиқи адабиёти тоҷик дар ҷумҳурии Чех

Шояд касе аз хориҷиён ба мисли Иржи Бечка адабиёт ва фарҳанги тоҷикро тарғибу ташвиқ накарда бошад. Ин олими барҷаста пайвандҳои ногусастанӣ бо Тоҷикистон дошт. Ва аз он ҳам меболид, ки Тоҷикистонро дӯст медорад.

Бечка Иржи 16 – уми октябри 1915 шаҳри Прагаи Чехия ба дунё омадааст. Тоҷикшиноси барҷастаи чех, доктори илмҳои фалсафа ва адлия, Ходими шоистаи илми Тоҷикистон (1990), дорандаи Ҷоизаи адабии ба номи Айнӣ, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон буд.

Соли 1945 Донишгоҳи Карли шаҳри Прагаро хатм карда, як умр