апреля 2017

Э кош суруди бардавоме бошам...

Мисрае аз шоири хубу суханвари маъруфи тоҷик, марҳум Мастон Шералӣ. Шоире, ки дар як умри кутоҳ бо шеърҳои хубу пурмаъно ва навиштори дилписанду суханҳои дилчаспаш миёни ҳаводорони шеър маъруфият пайдо кард.  Ва агар умр вафо карда буд, имрӯз ба синни мубораки 82 қадам мегузошт. Вале дареғо, ки қисмат ӯро бармаҳал, дар баҳори 53-уми умр аз миёни ташнагони шеър рабуд. Мастон Шералӣ 20 апрели  соли  1935  дар  деҳаи  Зериҳисори  ноҳияи  Панҷакент ба дунё омадааст. Соли 1950 факултаи филологияи  Донишгоҳи  давлатии  Точикистонро  хатм  кард.
Солҳо  дар  рўзномаи «Маориф  ва  маданият»,  моҳномаи 

Ободонии рӯзи чоршанбе: паси бино сабзтару хуррамтар мешавад

Аз субҳи имрӯз кор барои ободонии атрофи Китобхонаи миллӣ ҷараён гирифт.
Гуруҳе аз кормандон барои побели заминҳо ва тоза кардани он аз ҳар гуна гиёҳҳо, хасу хошок ва сангрезаҳо вориди майдон шуданд.
Ҳадаф аз ин талошҳо бо ободонӣ ба ҳусни Китобхона ҳусн бахшидан аст.
Сабзазори паси бинои пурҳашамати Китобхона макони тозаву дилкушоест, ки дар сурати пурра ба сабзазори хуррам табдил шудан ҳусни маконро

Дар Китобхонаи миллӣ гӯшаи китобҳои тозанашри ноширони Озарбойҷон таъсис мешавад

Дар мулоқоти Директори Китобхонаи миллӣ Сайфиддин Назарзода ва сафири Фавқулодда ва Мухтори Озарбойҷон дар Тоҷикистон ҷаноби Аббосалӣ Гасанов дурнамои ҳамкориҳои китобхонаҳои ду кишвар ва таъсиси гӯшаи китобҳои тозанашри Озарбойҷон дар Китобхонаи миллӣ мавриди баррасӣ қарор гирифт.

Ин мулоқот то зуҳри имрӯз дар Китобхонаи миллӣ

Зарра бо хуршед пайвандад, ғаме аз хок нест...

Сухан аз шоири ҷавонмарг Пайрав Сулаймонист, ки 84 сол пеш, дар яке аз рӯзҳои гарми тобистон олами моро тарк кард. Бо гузашти ин 84 сол ҳам мисрае аз ашъораш маъние худро гум накард. Он замон аз маъруфтарин шоирони замонаш буд ва ин замон ҳам аз ҳамон маъруфшудагон аст. Ҳамоно ӯро мехонанд ва аз тасвирҳои зебову маъниҳои дилрасаш ҳаловат мебаранд. Ҳикмати зинда будани баъд аз марг низ барои шоир ҳамин аст, яъне ӯро ёд кунанд ва ашъорашро бихонанд.

Пайрав Сулаймонӣ 15 апрели  соли 1899 дар кӯчаи Ҳавзи Рашиди

Ёде аз шоир Ҳайдаршо Маҳмадалишо

Имрӯз, 18-уми апрел зодрӯзи шоири ҳаҷвнавис ва суханвари мумтоз Ҳайдаршо Маҳмадалишост. Шоир, тарҷумон ва фелйетонависи машҳур, ки солҳои тӯлонӣ бо маҷаллаи ҳаҷвии “Хопуштак” ҳамкорӣ дошт ва дар ҳаҷву мутоиба мумтоз буд. Аз ӯ ёд кунем.

Ҳайдаршо Маҳмадалишо 18 апрели соли 1928 дар шаҳри Хоруғ дар оилаи хизматчӣ таваллуд шудааст. Соли 1948 омӯзишгоҳи омӯзгории Хоруғ,

Лаҳзаҳои ободонии субҳи рӯзи сешанбе

Дар ободонии сабзазори паси бинои Китобхонаи миллӣ аз субҳи имрӯз аксари кормандони Китобхона ҷалб шуданд. Мардом заминҳоро побел карданду бехи ниҳолҳоро нарм намуданд.
Бонувон бошанд хасрубаҳои хушкро аз рӯи сабзаҳо берун кашиданд, заминро аз ҳар гуна сангу кулух ва гиёҳҳои хушкида тоза намуданд.
Рӯзҳои ободонӣ, ки аз вуруди баҳору остонаи Наврӯз шуруъ шуда буданд, ҳамвора идома доранд.

Нашри библиографияи монографии академик Шарифзода дар интишороти “Ирфон”

Нашриёти “Ирфон” ахиран библиография ва монографияи Академик Файзулло Шарифзодаро дар таҳияи корманди собиқадори Китобхонаи Миллӣ Ҷурабой Раҷабов ва мудири кафедраи педагогикаи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон ФаридунШарипов дар ҳаҷми 272 саҳифа бо забонҳои тоҷикӣ ва русӣ аз чоп баровард.
Дар осорнома роъҷе ба рўзгор ва фаъолияти илмии акдемики Академияи таҳсилоти Тоҷикистон Файзулло Шарифзода, асарҳои илмӣ, методӣ- таълимӣ,тарҷума, мақолаҳо роҷеъ ба паҳлўҳои мухталифи фаъолияти илмӣ ва таҳқиқоту пажуҳишҳои анҷомдода ӯиттилооти мушаххасдода шудааст.Китобнома дар асоси захираи Китобхонаи миллии Тоҷикистон, хонаи китоби Ҷумҳурии Тоҷикистон ва бойгонии олим Файзулло Шарифзода таҳия гардидааст.

Камолиддин Беҳзод- Рафаэли Шарқ

Дар Шарқ ӯро “Монии сонӣ” меноманд ва дар Ғарб бо номи “Рафаэли Шарқ” маъруф аст. Маъруфияти ӯ тасаввурношуданист. Дар сарзамине дида ба олам кушодаву кору эҷод кардааст, ки кашидани расми инсон тибқи таълимоти динӣ мамнуъ буд. Вале вай ончунон минётурҳои ҷолибу дидани офарида, ки то ба имрӯз аз маъруфияташон коста нашудааст.

Камолиддин Беҳзод соли 1455 дар шаҳри Ҳирот таваллуд шудааст. Вай хеле хурдсол буд, ки падараш даргузашт. Таълимоташро дар китобхонаи Ҳирот, назди Мираки наққош ба итмом расонд ва дар муддати андаке дар суратгарӣ ва наққошӣ маҳорати зиёд пайдо кард. Мувофиқи баъзе ривоятҳо Беҳзод аз Пир Сайидаҳмади Табрезӣ ва Султоналии Машҳадӣ низ сабақ гирифтааст.

Душанбеи ободонӣ дар Китобхонаи миллӣ

Имрӯз шояд пурбортарин рӯз дар ободонии саҳни Китобхонаи миллӣ буд. Душанбе, ки рӯзи истироҳат барои кормандони китобохона аст, вале ҳамагӣ аз сари субҳ ҷамъ омаданд ва ба корҳои аз дирӯзу рӯзҳои қабл боқимонда идома доданд.
Паси бино собиқ кинотеатри ба номи Ҷомӣ, ки ҳоло баъди аз миён рафтанаш ба як майдони васеъи замини холӣ табдил шудааст, акнун омодаи ба сабзазор бадал шудан аст.
Кормнадони Китобхона имрӯз ҳама саҳни онро

Ёде аз профессор Шарифҷон Ҳусейнзода

Аксари устоди имрӯзи факултаи филологияи Донишгоҳои миллӣ шогирдони устод Ҳусейнзодаанд. Дар сар то сари кишвар садҳо тан аз шогирдонаш ҳоло ҳам дар макотиби олӣ ва миёна дарс мегӯянд. Он чӣ аз назмшиносӣ хондаем, ҳама аз баракати дарсҳои устоди Шарифҷон Ҳусейнзода буд.
Шарифҷон Ҳусейнзода 10-апрели соли 1907 дар шаҳри Конибодом ба дунё омад.
Соли 1926, айёме, ки 19 сол дошт, омўзишгоҳи омўзгории шаҳри Бокуро хатм кард. Дар бистучорсолагӣ  факултаи шарқшиносии Донишгоҳи давлатии осиёимиёнагиро ба анҷом арсонд ва муддате дар ҳамин донишгоҳ дарс

Боз як рӯзи ободонӣ дар Китобхонаи миллӣ

Аз субҳи имрӯз қариб ҳамаи кормандони Китобхонаи миллӣ сари кор ҳозир шуданд. Имрӯз ҳам яке аз рӯзҳои ободонии атрофи Китобхона буд.
Онҳо заминҳои қисмати паси биноро побел карданд, бехи ниҳолҳоро нарм намуданд ва сангпораҳоро чидаву заминҳоро барои сабзазор кардан омода сохтанд.
Ҳар рӯзи баҳорӣ барои кормандони Китобхонаи миллӣ рӯзи ободониву сабзгардонӣ аст. Ин рӯзҳо ҳоло идома хоҳанд ёфт, то замоне, ки атроф ба